|
|
|
İÇİNDEKİLER |
KUŞLAR
CENNETE UÇAR Deprem
Çocuklarına... Bir
şiir söyle dinleyelim sevgilim. İçinde sen ol, bahar olsun, çiçekler domur domur, kuşlar,
bir de çocuklar, çocuklar, çocuklar olsun. Sonra çocuklar, çocuklar boncuk boncuk
gözleri ille çocuklar cıvıldasın odalarında kâbussuz evlerin. Kanatlarında
martılar yiğit çığlıklar atarak özgür ülkelere götürsün ülkemin çocuklarını. Bir
şiir söyle dinleyelim sevgilim. Annelerin yüzü gülsün, yüzü gülsün annemin, sen
gül, gülünce sen hem bahar olur gözlerin hem gül, titrek yüreği bir celladın
olmaktan uzak olsun ellerin. Bir
şiir söyle dinleyelim sevgilim. Bir düş dökülsün gözyaşlarında annelerin, umudu
yeşertecek bir düş dökülsün, çocukları ülkemin alkış tutmasın şarkılarda
naylon bir geleceğin özlemine. Bir
şiir söyle dinleyelim sevgilim. Çıksın, çıkıversin zümrüdüanka kafdağının
ardından cin çıksın lambadan, üç dileğin üçüncüsü ille de çocukların kabul
olsun. Her yer şeker, her mevsim mevsim olsun. Yaz olsun, bahar olsun, sonbahar sonra,
kış kış olsun. Havuç olsun, kömür, bir atkı, bir şapka, süpürgesi unutulmasın
kardanadamların. Uçurtması baharın unutulmasın. Sıcacık odalarında evlerin,
çocuklar anne kucağında, nine duasıyla safirden bir geleceğin gerçek öyküsüyle
büyüsün. Bir
şiir söyle dinleyelim sevgilim. Cennete kanatlansın karton ülkelerin sahici çocukları.
Gerillanın yüreği fânustan bir dünyanın içinde merhametle tanışsın. Kuşlar
kanatlarında, cennete taşısın ülkemin çocuklarını, beni de yüreğine... Masal
bu ya, burası ülkem ya, ola ki ümit etmek yazgısı alnımızdan silinir, tüm yüreği
kuşların apoletli kafeslere konulur. İyisi mi beni, hüzünlü dizelerini seven bir
şair gibi sev... N. ONMUŞ |